Paul McCartney – Egypt Station

 

Paul McCartney claimt erfenis van The Beatles op zijn nieuwe plaat

Albumrecensie Op zijn nieuwe album Egypt Station maakt Paul McCartney veel slimme referenties naar muzikale details uit nummers van de Fab Four. McCartney klinkt fris, poppy, optimistisch en maakt kwajongensachtige seksuele toespelingen.

In de tijd van zijn veertiende soloalbum Memory Almost Full (2007) werd er druk gespeculeerd dat Paul McCartney de wereld liet weten dat zijn muzikale vermogens op raakten, en dat zijn afscheid als actief muzikant nabij was. Onzin, vertelt McCartney in het oktobernummer van Mojo Magazine, hij had zo’n fijne koelkast van een Nokiatelefoon die hem via het schermpje vertelde dat het geheugen vol raakte. De Nokia heeft hij nog steeds (naast een iPhone om te Instagrammen), maar zijn langverwachte zeventiende album Egypt Station blaast een frisse wind door de 55-jarige albumcarrière van de 76-jarige ex-Beatle.

Je hoort gelijk dat het een McCartney-album is: fris, poppy, optimistisch en soms bespiegelend. Allereerst zijn er de grappige kleine Beatles-referenties: het „chka-chk chka-chk” in ‘Happy With You’ dat zó uit ‘Come Together’ gelift had kunnen zijn. De openingsakkoorden van ‘I Don’t Know’ die het piano-intro van ‘Let It Be’ in herinnering roepen. Het piepkleine riedeltje sitar in ‘Come On To Me’: een lichtvoetige referentie aan George Harrisons hang naar Indiase mystiek uit ‘Within You, Without You’ van Sgt. Pepper. En de gitaarfeedback waarmee ‘Who Cares’ begint, een knipoog naar de muzikale revolutie van de janktonen waarmee The Beatles (met name experimentalist John Lennon) in 1964 ‘I Feel Fine’ openden.

Kraakhelder

Muzikaal klinkt Egypt Station kraakhelder en modern, een verdienste van Adele-producers Greg Kurstin en (in één song) Ryan Tedder. De laatste kon niet verhinderen dat McCartney in ‘Fuh You’ een kwajongensachtige seksuele toespeling maakt. „I just wanna Fuh you,” zingt de man die vijftig jaar geleden een weddenschap met de andere Fab Three won door het woord „bra” in een songtekst te verwerken („Ob-La-Di, Ob-La Da, life goes on, bra!”). Over het innuendo van ‘Come On To Me’ zijn de laatste woorden nog niet gesproken en in ‘I Don’t Know’ geeft de krasse opa volmondig toe dat een man nooit te oud is om nog iets te leren.

Bij concerten, Pinkpop voorop, werd de laatste jaren duidelijk dat McCartney’s vocale vermogens niet altijd meer mee kunnen met zijn ongebreidelde creatieve energie. In de ballade ‘People Want Peace’ lijkt het of de geest van Michael Jackson uit het graf herrijst voor een ‘Heal The World’-achtig sentiment. ‘Hand In Hand’ is niet veel spannender: een liefdeslied waarin twee tortelduifjes elkaar eeuwige trouw beloven. In ‘Happy With You’ huppelt McCartney als een blije eikel door Liverpool, zich verheugend op het feit dat hij nog zoveel leuke dingen te doen heeft, zoals een broekzak vol  munten gooien in de Trevifontein. In ‘Back In Brazil’ lonkt hij iets te opzichtig naar een gekunstelde opvatting van latin („wereld”)-muziek.

Treingeluiden

Die paar oubollige momenten worden ruimschoots gecompenseerd door sterke nummers als ‘Do It Now’ (met ‘Strawberry Fields Forever’-intro op de oude mellotron) en het ritmisch hakkelende ‘Caesar Rock’ met achterstevoren afgespeelde gitaren á la ‘I’m Only Sleeping’. McCartney claimt de erfenis van The Beatles als de zijne, met inachtneming van de chemie die hij met John Lennon had.

Het rockende ‘Hunt You Down’ begint met treingeluiden, zoals ‘Back In The USSR’ begon met vliegtuiglawaai. De brutale rocksong is de ouverture van een samenhangende suite van drie nummers, die de geest van Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band uit de fles roepen.

„It’s been a blast,” zingt Paul McCartney in het bitterzoete ‘Dominoes’, refererend aan zijn hele muziekcarrière maar ook aan een album dat hem fier in het middelpunt plaatst van de Vier Grote Paulen die toevallig deze week allemaal een nieuw album uitbrengen. Paul Simon (76), McCartney (ook 76), Weller (60) en Carrack (67) maken in de herfst van hun carrière allemaal muziek die nog zeer de moeite waard is. Koop van Egypt Station de ‘Concertina Edition’ die als een harmonica in en uit elkaar vouwt. Leuk voor je eigen Instagrammoment. Of het vinyl, vier plaatkanten met een bijna White Album-achtige diepgang.

In de nacht van 7 op 8 september gaf Paul McCartney een live-optreden op YouTube. Het concert is terug te zien op het YouTube-kanaal van McCartney.

( Bron: Jan Vollaard )

 

Biografie:

Britse zanger, multi-instrumentalist en songschrijver geboren in Liverpool op 18 juni 1942. Hij is de meest succesvolle componist van de 20e eeuw, eerst samen met John LENNON in hun jaren met The BEATLES en later alleen. Het eerste grote project van McCartney naast The Beatles was toen hij in 1966 de muziek componeerde voor de speelfilm van Roy Boulting The Family Way.

Hij produceerde vervolgens artiesten als Cliff BENNETT, BONZO DOG DOO-DAH BAND, Mary HOPKIN en BADFINGER. De drie overige Beatlesleden waren allemaal ieder voor zich bezig om de groep te verlaten zonder dat het naar de pers uitgelekt was, maar toen Paul in een persbijeenkomst voor zijn eerste soloalbum McCartney (Apple PCS 7102) in april 1970 liet vallen dat The Beatles verleden tijd waren, werd dit voorpaginanieuws in de hele wereld.

In de herfst van 1971 richtte hij samen met zijn Amerikaanse vrouw Linda (geb. Linda Eastman 29/9 1942; keyboards en zang), Denny Laine (gitaar en zang; ex The MOODY BLUES) en Denny Seiwell (drums) de groep Wings op. In januari van het volgende jaar kwam daar Henry McCullough (geb. 1943; gitaar; ex The Grease Band) bij, maar hij verliet samen met Seiwell de groep in de zomer van 1973. Nadat ze het album Band On The Run (Apple PAS 10007) als trio hadden opgenomen kwamen Jimmy McCullough (geb. 13/8 1953 – overl. 29/9 1979; gitaar; ex Thunderclap Newman) en Geoff Britton (drums; ex WILD ANGELS) in de lente van 1974 bij de groep.

Een jaar later werd Britton opgevolgd door Joe English, maar in de herfst van 1977 zat de groep weer een keer zonder sologitarist en drummer. In de zomer van 1978 werden de vacante plaatsen ingevuld door Laurence Juber en Steve Holly. Toen Wings in 1981 uiteindelijk werd ontbonden hadden ze negen albums uitgebracht waarvan miljoenen exemplaren verkocht werden en hadden ze in Amerika zes nummer één-singels gehad.

In Engeland stonden ze alleen met Mull Of Kintyre (Capitol R 6018) uit 1977 boven aan de singellijst, maar dit was wel de meest verkochte singel ooit in Groot-Brittannië. McCartney maakte vervolgens succesvolle duetten met Michael JACKSON en Stevie WONDER voordat hij in 1984 de speelfilm Give My Regards To Broad Street maakte, die door de kritiek afgekraakt werd. Zijn aanzien werd hersteld met het album Flowers In The Dirt (EMI 7916531), waar hij samenwerkte met Elvis Costello. Daarna volgde een wereldtoer waarbij hij voor de eerste keer ook Beatlesmateriaal opvoerde. In 1991 werd zijn eerste serieuze werk Liverpool Oratorio

uitgevoerd en een jaar later kreeg hij de Stikkan Andersons Polar Music Prize. Sinds hij op 7 juni 1996 in de adel is verheven door koningin Elisabeth draagt hij de titel Sir Paul McCartney. Linda McCartney is op 17 april 1998 overleden aan kanker. Bij haar begrafenis maakte Paul zijn eerste openbare optreden samen met George HARRISON en Ringo STARR sinds het uiteenvallen van The Beatles in 1970.

Deel ....